Szukasz używanego SUV-a i zastanawiasz się, hyundai tucson jaki silnik wybrać, żeby później nie żałować? Ten tekst pomoże Ci dobrać jednostkę do stylu jazdy. Poznasz plusy i minusy najczęściej spotykanych silników w Tucsonie, zarówno benzynowych, jak i wysokoprężnych.
Jak określić swoje potrzeby?
Zanim zaczniesz polować na konkretną wersję Tucsona, warto szczerze odpowiedzieć sobie na kilka pytań. Innych cech oczekuje ktoś jeżdżący głównie po mieście, a innych kierowca, który regularnie pokonuje długie trasy z rodziną i bagażem. Od tego, jak naprawdę używasz auta, zależy wybór między benzyną a dieslem, a także między słabszą a mocniejszą wersją.
Dla jednych priorytetem będzie niskie spalanie i spokojna praca silnika, inni stawiają na elastyczność przy wyprzedzaniu. Pojawia się też kwestia skrzyni biegów oraz napędu na cztery koła. Kto kupi Tucson głównie do miasta, niekoniecznie skorzysta z 4×4, za to doceni prostszy, tańszy w serwisie układ napędowy. Przy dużych przebiegach sytuacja wygląda inaczej.
Pomocne może być spisanie krótkiej listy tego, czego naprawdę oczekujesz od samochodu:
- czy dominują krótkie odcinki miejskie, czy raczej dłuższe trasy pozamiejskie,
- czy częściej jeździsz sam, czy z rodziną i pełnym bagażnikiem,
- czy bardziej zależy Ci na dynamice, czy na spokojnej, ekonomicznej jeździe,
- czy akceptujesz wyższe koszty serwisu w zamian za lepsze osiągi.
Silniki benzynowe 1.6 GDI i 1.6 T-GDI
Benzynowa gama Tucsona III kręci się wokół jednostki 1.6 z bezpośrednim wtryskiem. Wersja wolnossąca 1.6 GDI daje spokojną dynamikę, ale w mieście sprawdza się zaskakująco dobrze. Użytkownicy podkreślają, że przy ruszaniu i spokojnej jeździe auto jest ciche, a reakcja na gaz przewidywalna. Problem pojawia się dopiero przy wyjeździe na autostradę, gdzie przy wyprzedzaniu trzeba mocno redukować biegi i kręcić silnik wysoko.
Taki motor doceni więc kierowca, który jeździ raczej spokojnie, rzadko korzysta z pełnego obciążenia i nie oczekuje sportowych wrażeń. Plusem jest prosta konstrukcja bez turbiny, łańcuch rozrządu oraz realnie umiarkowane spalanie. Trzeba jednak liczyć się z tym, że przy większych przebiegach może pojawić się konieczność wymiany elementów rozrządu, gdy ten zacznie hałasować, a przy dynamicznej jeździe po trasie auto po prostu będzie ospałe.
Odmiana 1.6 T-GDI z turbosprężarką to zupełnie inne wrażenia za kierownicą. Silnik ma wyraźnie lepszą elastyczność, mocno ciągnie z niższych obrotów i znacznie łatwiej wyprzedza się na drogach szybkiego ruchu. Z kolei kosztuje to więcej paliwa i potencjalnie większą podatność na problemy, na przykład z układem chłodzenia czy zużyciem oleju w egzemplarzach traktowanych ostro. W tej wersji częściej spotyka się napęd 4×4 i automatyczne skrzynie, w tym dwusprzęgłowe, co podnosi komfort, ale i koszt ewentualnych napraw.
Jeśli w głowie kołacze Ci pytanie „hyundai tucson jaki silnik wybrać w benzynie”, można uprościć wybór w taki sposób:
- 1.6 GDI – dla spokojnych kierowców, głównie miasto i okolice, niższe spalanie, prostsza mechanika,
- 1.6 T-GDI – dla osób częściej jeżdżących w trasie, ceniących dynamiczne wyprzedzanie, gotowych zaakceptować wyższe zużycie paliwa,
- w obu przypadkach warto regularnie kontrolować poziom oleju i reagować na ewentualne hałasy z rozrządu.
Diesle 1.6, 1.7 i 2.0 CRDi
Silniki wysokoprężne w Tucsonie uchodzą za udane, zwłaszcza w wersjach 1.7 i 2.0 CRDi znanych już z wcześniejszego ix35. Wszystkie mają łańcuch rozrządu i nowoczesny osprzęt. Diesla warto rozważyć, jeśli auto będzie dużo jeździło w trasie, z większym obciążeniem, a Ty liczysz każdy litr paliwa. Jednostki 1.6 i 1.7 CRDi zapewniają przyzwoitą dynamikę, szczególnie mocniejsze warianty, i stosunkowo niskie spalanie przy spokojnej jeździe.
Najmocniejszy diesel 2.0 CRDi tworzy z Tucsonem zestaw idealny na autostradę. Ma wyraźnie lepszą elastyczność i zwykle współpracuje z automatem oraz napędem 4×4, co w długiej podróży robi dużą różnicę. W tej wersji stosuje się piezoelektryczne wtryskiwacze, których nie da się regenerować w taki sposób jak klasycznych, co trzeba brać pod uwagę przy wysokich przebiegach.
Każdy z tych diesli ma jednak swoje wymagania. Podczas typowo miejskiej eksploatacji cierpi układ EGR i filtr cząstek stałych, a przy zaniedbanych wymianach paliwa może zapchać się sitko w baku, co powoduje dławienie silnika. Bywa też, że jednostka 1.7 CRDi lubi zużywać nieco więcej oleju, dlatego ważna jest regularna kontrola poziomu. Przy dobrze prowadzonej obsłudze serwisowej odwdzięczają się długą żywotnością.
Przy oględzinach używanego Tucsona z dieslem warto zwrócić uwagę na kilka punktów:
- czy filtr DPF regularnie się dopala i nie ma objawów zapchania,
- czy silnik równo pracuje na zimno i ciepło, bez dymienia,
- czy w historii serwisowej pojawiają się wzmianki o problemach z EGR lub układem paliwowym,
- czy nie ma śladów „oszczędzania” na wymianach oleju.
Jaka skrzynia i napęd do wybranego silnika?
Tucson III oferuje kilka typów przekładni: klasyczny manual, automaty z konwerterem oraz dwusprzęgłowe DCT. Manual jest najprostszy konstrukcyjnie, ale w części egzemplarzy pojawiały się problemy z precyzją zmiany biegów czy niepokojącymi dźwiękami przy niskich temperaturach. Przy oględzinach auta opłaca się zrobić dłuższą jazdę próbną i dokładnie „przeklikać” wszystkie biegi, szczególnie przy dynamicznych redukcjach.
Klasyczne automaty współpracujące głównie z dieslami 2.0 CRDi są chwalone za płynność i trwałość, o ile regularnie wymienia się w nich olej. Dwusprzęgłowe skrzynie 7‑biegowe zapewniają szybkie zmiany przełożeń i obniżają spalanie, ale w gęstym ruchu potrafią szarpać i męczą się przy częstym „pełzaniu” w korkach. Przy wysokich przebiegach ich obsługa bywa kosztowniejsza.
Napęd 4×4 HTRAC przydaje się głównie osobom mieszkającym poza miastem, podróżującym w góry lub często jeżdżącym zimą po nieodśnieżonych drogach. W codziennej jeździe po mieście lepiej sprawdza się prostsze 2WD, bo zazwyczaj jest lżejsze, tańsze w serwisie i nieco mniej paliwożerne. Czy naprawdę potrzebujesz najmocniejszego diesla z 4×4, jeśli auto ma służyć głównie do podwożenia dzieci do szkoły?
Dla porządku można wskazać kilka konfiguracji, które zwykle dobrze sprawdzają się w eksploatacji:
- 1.6 GDI + manual + 2WD – spokojna, tania w serwisie konfiguracja do miasta i podmiejskich tras,
- 1.6 T-GDI + automat dwusprzęgłowy + 4×4 – dynamiczna benzyna dla kierowcy, który często wyjeżdża na drogi szybkiego ruchu,
- 1.7 lub 1.6 CRDi + 2WD – rozsądny wybór dla osób dużo jeżdżących w trasie,
- 2.0 CRDi + automat + 4×4 – komfortowy „połykacz” długich dystansów z mocnym dieslem.
Hyundai Tucson z USA – jaki silnik wybrać?
Tucson sprowadzany z rynku amerykańskiego często różni się od europejskiego jednostkami napędowymi. Najczęściej spotyka się tam benzynowe silniki o większej pojemności, na przykład 2.0 lub 2.5 bez turbo. To konstrukcje proste, dobrze znoszące gaz i długą jazdę z umiarkowanym obciążeniem. W zamian spalają zwykle więcej niż europejskie turbodoładowane 1.6, co czuć zwłaszcza w mieście.
Kusi Cię bogato wyposażony Tucson z USA, ale boisz się nietypowej specyfikacji? Warto wiedzieć, że auta z tamtego rynku mają często lepsze wyposażenie wnętrza, większe ekrany i rozbudowane systemy wsparcia kierowcy. Trzeba natomiast doliczyć przeróbki oświetlenia i licznika oraz sprawdzić historię napraw blacharskich, bo wiele egzemplarzy trafia do Europy po kolizjach.
Przy wyborze silnika z USA spokojniejszym kierowcom zwykle wystarcza jednostka 2.0. Dla osób jeżdżących częściej w trasie, z kompletem pasażerów i bagażem, lepszy będzie motor 2.5, który daje więcej zapasu mocy przy wyprzedzaniu. Niezależnie od wariantu dobrze jest skonsultować się z warsztatem, który zna specyfikę aut z tego rynku i oceni dostępność części oraz sens ewentualnych przeróbek.
Artykuł powstał przy współpracy z speedycja.com.pl.
Artykuł sponsorowany
